Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Κούκλα από αλάτι Χότζας

Μια μέρα, ρώτησε τον Ναστραντίν ένας μαθητής του:
-Πες μου δάσκαλε: Πώς θα μπορούσες να περιγράψεις τη δουλειά ενός αναζητητή της Αλήθειας;
Ο Ναστραντίν κοίταξε για λίγο σιωπηλός τον μαθητή του κι ύστερα χαμογέλασε πονηρά και του είπε:
-Σαν την ιστορία της κούκλας από αλάτι.
-Δηλαδή; Ρώτησε ο μαθητής απογοητευμένος, νομίζοντας ότι ο δάσκαλός του τον κοροϊδεύει.
-Άκου την ιστορία, λοιπόν, είπε ο Ναστραντίν, -όχι όμως με τ’ αυτιά σου, αλλά με την καρδιά σου.
Και να η ιστορία που είπε ο Μουλά Ναστραντίν στον μαθητή του:

Μια κούκλα φτιαγμένη από αλάτι, ψάχνοντας να βρει την αλήθεια για το τι τέλος πάντων ήταν, ταξίδεψε χιλιάδες μίλια στεριάς, μέχρι που έφτασε και σταμάτησε στην άκρη της θάλασσας. Έμεινε ακίνητη κοιτάζοντας μαγεμένη εκείνη την υγρή κινούμενη μάζα που δεν έμοιαζε με τίποτα από όλα όσα είχε δει ως τότε και δεν ήξερε το όνομά της.
-Τι είσαι εσύ; ρώτησε η κούκλα από αλάτι τη θάλασσα.
-Έλα μέσα και δες μόνη σου. Απάντησε η θάλασσα με ένα χαμόγελο καλοσύνης κι αγάπης. Έτσι, η κούκλα από αλάτι προχώρησε, τσαλαβουτώντας στα νερά, προς τα μέσα. Όσο πιο βαθιά προχωρούσε, τόσο περισσότερο διαλυόταν μέχρι που έμεινε ένα μικρό κομματάκι από αυτή. Πριν διαλυθεί και το τελευταίο αυτό κομμάτι της και γίνει ένα με τη θάλασσα, η κούκλα από αλάτι πρόλαβε και φώναξε με θαυμασμό, μεθυσμένη από μια αλλόκοτη και πρωτόγνωρη χαρά:
-Τώρα ξέρω τι είμαι.




Στο δρόμο της πνευματικής αναζήτησης, κάποια στιγμή, συναντά κανείς την ιδιαίτερη προσωπικότητα του Ναστραντίν Χότζα, εκείνου του δερβίση του οποίου τα ανέκδοτά του είναι κατασκευάσματα μεγάλων δασκάλων της Ανατολής Το κάθε ένα μπορεί να γίνει κατανοητό σε πολλά επίπεδα Πέρα από το προφανές αστείο που μεταφέρουν, πάντοτε ξαφνιάζουν επειδή κρύβουν μια βαθιά αλήθεια για τις ψεύτικες αξίες που έχουν συχνά οι άνθρωποι ΄

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου