Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Η γονατιστή του Πρωτοπρεσβύτερου Στυλιανού Ανανιάδη


Εσπερινός της Πεντηκοστής. Τι ζητάμε με τις τρεις ευχές της γονυκλισίας;
Η γονατιστή. Έτσι είναι γνωστή στον πολύ λαό η μεγάλη και επίσημη της Εκκλησίας μας ημέρα η Πεντηκοστή. Και τούτο, γιατί στον Εσπερινό της Δευτέρας του Αγίου Πνεύματος που ψάλλεται αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία της Κυριακής, μας καλεί όλους ο ιερεύς από το Ιερό Βήμα να προσευχηθούμε στην Αγία Τριάδα, κλίναντες γόνατα.
Να προσευχηθούμε δηλαδή γονατιστοί στον Τριαδικό μας Θεό και διαβάζονται τότε από τον ιερέα τρείς ευχές σύμφωνα και με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας για τον Τριαδικό Θεό. Αλλά τι ζητάμε με αυτές τις τρεις ευχές της γονυκλισίας;

Αν θα θέλαμε με λίγα απλά λόγια να δώσουμε μια σύντομη περίληψη αυτών των ευχών θα λέγαμε τα εξής:

Οι Ευχές της Γονυκλισίας στο πρωτότυπο και σε μετάφραση


Έτι και έτι, κλίναντες τα γόνατα, του Κυρίου δεηθώμεν. 
Και ημών κλινόντων τα γόνατα επί γης, και ασκεπών όντων, αναγινώσκει ο Ιερεύς τας Ευχάς από του βήματος μεγαλοφώνως εις επήκοον πάντων.

Άχραντε, αμίαντε, άναρχε, αόρατε, ακατάληπτε, ανεξιχνίαστε, αναλλοίωτε, ανυπέρβλητε, αμέτρητε, ανεξίκακε Κύριε, ο μόνος έχων αθανασίαν, φως οικών απρόσιτον, ο ποιήσας τον ουρανόν, και την γην, και την θάλασσαν, και πάντα τα δημιουργηθέντα εν αυτοίς, ο προ του αιτείσθαι τοις πάσι τας αιτήσεις παρέχων. Σού δεόμεθα, και σε παρακαλούμεν, Δέσποτα φιλάνθρωπε,

Γιατί οι έντιμοι και ικανοί δεν επιδιώκουν ανάληψη εξουσίας


Ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Πλάτων (427-347 π.Χ.) γύρω στο 374 π.Χ. έγραψε το κορυφαίο έργο του «Πολιτεία» μέσω του οποίου σχεδίασε την εικόνα του ιδανικού πολιτεύματος με επίγνωση τού πόσο δύσκολη είναι η πραγματοποίησή του.
Στο έργο αυτό μέσα από την αφήγηση του Σωκράτη αναφέρεται και η συζήτηση που έγινε με θέμα τη φύση της δικαιοσύνης, αλλά κυρίως για τη δημιουργία ενός ιδανικού κράτους, στο οποίο θα κυριαρχεί η ιδέα του αγαθού και το οποίο κράτος θα υφίσταται για να παρέχει την αληθινή ευτυχία στους πολίτες του.

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Η Καταπράσινη κοιλάδα


Η ΑΣΤΡΑΠΗ ΧΤΥΠΗΣΕ με υπόκωφο κρότο πάνω στο βράχο, πετάχτηκε παράμερα και χώθηκε μέσα στο καταπράσινο χώμα. 0 βράχος ήταν πολύ σκληρός και η αστραπή δεν μπορούσε να τον χτυπήσει δυνατά, παρά μόνο του ’βγάλε ξυστά δυο-τρία μικρά κομματάκια από το κορμί του.
Το καταπράσινο χώμα κάτω από το βράχο ήταν ο τάφος όλων των αστραπών, που χτυπούσαν πάνω σ’ αυτή την κοιλάδα.

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Οι Άραβες διαβάζουν από τα δεξιά προς τα αριστερά


Suez από το Ζευς και Ασσουαν από την Νάουσσα;

Oι σχέσεις Ελλάδας και Αιγύπτου ήταν ανέκαθεν θερμότατες. Οι λαοί τρέφουν βαθιά αμοιβαία αγάπη, ιδιαίτερα οι Άραβες προς εμάς, από την αρχαιότητα, αναγνωρίζοντας στα φύλα μας τα προσόντα της μαθηματικής και φιλοσοφικής σκέψης σε επίπεδο παγκόσμιων ιδρυτών πολιτισμού. Η πορεία δε του Μεγ. Αλεξάνδρου στη γη τους, άφησε ανεξίτηλα σημάδια λατρείας.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Μαντινάδες (Επιλογή)


Ζηλεύγω τση ψηλής κορφής γιατί δεν μένει μόνη,
έχει παρέα τς αετούς και συντροφιά το χιόνι.

Έμεινα πάλι αμοναχός σαν τον αητό στα όρη,
που τόνε δέρνει ο βοριάς τσ' αυγής το ξεροβόρι.

Μη τονέ κλαίς τον αετό οντέ πετά και βρέχει,
μόνο να κλαίς ένα πουλί απού φτερά δεν έ'ει.

Αϊτό το λένε το πουλί απού πετά στα ύψη,
κι έχει ασκαγιές στο μπέτη του μα ντρέπεται να σκύψει.

Άντρας με άντρα διαφορά έχει πολλά μεγάλη,
άλλος χορεύγει κουνιστό και άλλος πεντοζάλη.

Γερόντων παίρνε συμβουλή κι αθρώπω περασμένο,
απού 'χουνε πολύ ψωμί κι αλάτσι φαωμένο.

Ότι καιρός κι ανέ χτυπά τον πρίνο δε λυγίζει,
είναι δεντρό που θύελες και μπόρες νταγιαντίζει.

Τυραννισμένο μου κορμί γη πόθανε γη γιανε,
μα μπρος στα τόσα βάσανα ο θάνατος κάλλια 'ναι.
 

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Το μπαλκονάκι του Πυθαγόρα

Γιάννη ΣΕ ευχαριστώ


Η αβάσταχτη μελαγχολία της κλεψύδρας


Όσο περιπλανιέσαι στον κόσμο, τόσο αντιλαμβάνεσαι κάποια ξεσπάσματα ηλικιωμένων. Ασυνείδητα, κάποιο νοσταλγικό αεράκι μελαγχολίας παρασύρει τις σκέψεις τους. Όταν οι νεότεροι φεύγουν μπροστά, εκείνοι παλινδρομούν προς τα πίσω. Η κάθε μέρα γι’ αυτούς, κατάδυση στον κόσμο των αναμνήσεων, που τους τροφοδοτεί πλουσιοπάροχα.
Οι ηλικιωμένοι έχουν πίσω δεξαμενή ενεργειών, επιτυχιών, λαθών, κατορθωμάτων, απογοητεύσεων. Αισθάνονται αποδιοπομπαίοι τράγοι απ’ την κοινωνία που οι ίδιοι δημιούργησαν. Πολλοί

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Ένας ένας λιγοστεύουν οι Μεγάλοι


Δεν ήταν προφήτης. Απλά έβλεπε τι ερχόταν. Ένας χείμαρρος από ατάκες που τότε τις ακούγαμε και γελάγαμε και τώρα κλαίμε. Από την παράσταση "Αλλαγή και Πάσης Ελλάδος" τον χειμώνα του 1983 στην Μπουάτ "Διαγώνιος" στην Πλάκα. Όχι πέντε, όχι δέκα αλλά 35 χρόνια πριν.

"Αν οι μισοί Έλληνες ξέρανε πώς ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν κι αυτοί απατεώνες.

-Τι να πεις για τους Έλληνες. Κάθονται δυο ολόκληρες ώρες, για να πιούν στιγμιαίο καφέ!

-Στην Ελλάδα την άγνοια τη λέμε ψυχραιμία.

-O νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει δυο τηλεοράσεις στο σπίτι του, δυο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και δυο κατοστάρικα στην τσέπη του.

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Στην απλότητα κρύβεται η ευτυχία – Ελύτης



Κατά βάθος το ξέρουμε -το αναγνωρίζουμε τις σπάνιες εκείνες μέρες που δεν έχουμε απολύτως τίποτα  να κάνουμε.
Που απλά ξαπλώνουμε στα βότσαλα και τα χαϊδεύουμε με τα δάχτυλά μας ή που στεκόμαστε πίσω από το παγωμένο τζάμι, πίνοντας ένα ζεστό τσάι και κοιτάζοντας τα φωτάκια στο απέναντι μπαλκόνι. Το νιώθουμε, τότε, πραγματικά, πως το πραγματικό μυστικό της ευτυχίας, βρίσκεται στο γνήσιο ενδιαφέρον που δείχνουμε στις λεπτομέρειες της καθημερινότητας.
Το παρακάτω ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη το περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο:


Μπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα
και με τα πιο μικρά..
Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.
Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές.
Μου φτάνει που τα χρόνια φυλάνε Χριστούγεννα για το τέλος τους.
 Που οι χειμώνες έχουν πέτρινα, χιονισμένα σπίτια.
Που ξέρω ν’ ανακαλύπτω τα κρυμμένα πετροράδικα στις κρυψώνες τους.
Μου φτάνει που μ’ αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι.
Πολύ…
Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους.
Πολύ…
Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι’ αυτούς.
Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.
Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.
Που μπορώ και κλαίω ακόμα.
Και που τραγουδάω… μερικές φορές…
Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.
Και ευωδιές που με γοητεύουν…

Οδυσσέας Ελύτης