Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Κι αν ακόμη γυρίσουν…

Ένας βάτος ζούσε στην άκρη του ποταμού, με την μοναξιά και τ αγκάθια του, χωρίς φίλους.
Ώσπου ένα πουλί σκέφτηκε:
–Εγώ , λοιπόν, τη φωλιά μου θα τη χτίσω μέσα στα κλαδιά του βάτου.
Σε λίγο καιρό να η φωλιά, να τα’ αυγά, να τα πουλιά και ο βάτος άνθισε.
Η Άνοιξη πέρασε χαρούμενη, όμως ένα πρωί που ο βάτος ξύπνησε τα πουλιά είχαν φύγει.
Απελπισμένος βγήκε στο δρόμο και με τα’ αγκάθια του έπιανε τους διαβάτες.
–Μήπως είδατε τα πουλιά μου; Είδε κανείς τα πουλιά μου;
Κανένας δεν κατάλαβε. Μόνο ένας γέρο-τσιγγάνος, άκουσε την ιστορία του και τον παρηγόρησε..

–Κι αν ακόμη γυρίσουν, πάλι θα ξαναφύγουν …

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου