Θα απουσιάζω για λίγο

Ο «Πυθαγόρας» για περίπου δεκαπέντε ημέρες θα απουσιάζει από την Μπλογκόσφαιρα, αφήνει όμως αυτά τα τραγούδια για να διασκεδάζει τους αναγνώστες. του. 

Ξύλινη γλώσσα: Πώς να μιλάτε χωρίς να λέτε τίποτα!

Πολλά χρόνια πίσω με πήγε αυτή η ανάρτηση με τις οδηγίες προς υποψηφίους πολιτικούς ρήτορες, στα χρόνια εκείνα που η επερχόμενη αλλαγή είχε ανάγκη από φωστήρες και στρατολογούσε τον κάθε φανατικό αμόρφωτο για να «σωθεί» η Ελλάδα, ήταν η εποχή που το «θείο βρέφος» ο Λαλιώτης οργάνωνε την λεγόμενη «Δουλειά καφενείου». Διασκεδάστε σήμερα σε ώριμη ηλικία με αυτά τα τερτίπια που δυστυχώς έχουν ακόμη πέραση. 

Οι δέκα φράσεις που αναγράφονται στον ακόλουθο πίνακα σε καθεμία από τις τέσσερις στήλες είναι για τους αναγνώστες που θέλουν να εξοικειωθούν με τα μυστικά της ξύλινης γλώσσας, δηλαδή κοινώς «μιλάω και δεν λέω τίποτα»!

Αρχίστε να διαβάζετε από οποιαδήποτε φράση της στήλης Α και συνεχίστε σε οποιαδήποτε φράση της στήλης Β, Γ και Δ.
Έτσι θα έχετε άπειρους συνδυασμούς για μια πολύωρη αοριστολογία χωρίς τέλος! Και το σημαντικότερο; Τα λόγια σας θα έχουν κύρος και εσείς θα φαίνεστε «πολυδιαβασμένος»!

Το χαλί που το πατούσαν όλοι

Καιρό έχω να ανεβάσω παραμύθι και μ’ έβγαλε από την προσπάθεια η Νίκη Ορφανουδάκη με ένα παραμύθι για τα προσωπικά όρια..

Μια φορά κι έναν καιρό στα βάθη της Περσίας ήταν το πιο όμορφο, το πιο πολύτιμο, το πιο ακριβό και ξεχωριστό χαλί του κόσμου. Το διακοσμούσαν παραστάσεις που περιέγραφαν τη χαρά της ζωής και ήταν κατασκευασμένο από μετάξι και ίνες από χρυσό και ασήμι. Ο ιδιοκτήτης του, ένας έμπορος χαλιών, ήταν τόσο περήφανος για το απόκτημά του, που αντί να το κρεμάσει, όπως και όλα τα άλλα χαλιά, το έστρωσε στην είσοδο, για να το καμαρώνει ο ίδιος αλλά και για να είναι το πρώτο πράγμα που θα έβλεπε ο κάθε πελάτης την ώρα που θα έμπαινε στο μαγαζί του.

Οι ηλικίες που φτάνουμε στην κορυφή της απόδοσής μας

 Τα δεδομένα δείχνουν ότι γινόμαστε καλύτεροι στη ζωή μας, κάτι που σημαίνει ότι η ζωή δεν είναι μια κατηφόρα από τη στιγμή που περάσει η νιότη.

Η γήρανση μπορεί να φαντάζει σαν μια τρομακτική προοπτική, αλλά ένας πλούτος επιστημονικών μελετών υποστηρίζει ότι η νεανική φάση της ζωή μας, δεν είναι τόσο ρόδινη όσο παρουσιάζεται. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις κατά τις οποίες οι άνθρωποι γίνονται καλύτεροι στο μέσο της ηλικίας τους αλλά και αργότερα στη ζωή τους.

Το χωράφι σου Του Στέφανου Ξενάκη

Σου έδωσαν ένα χωράφι. Δε στο χρωστάγανε. Σου είπαν να το φροντίζεις. Σου έμαθαν τα βασικά. Να το σκάβεις. Να το ποτίζεις. Να του βάζεις λίπασμα. Να το αερίζεις. Να το ανανεώνεις. Να το ξεκουράζεις. Να το αγαπάς.

Κάποιοι έκαναν αυτό που τους είπαν. Υπάκουσαν. Αλλά μετά σταμάτησαν. Θεώρησαν ότι ξέρουν. Και δε φρόντισαν να μάθουν άλλα.

Κάποιοι δεν άκουσαν ούτε αυτά που τους είπαν. Έκαναν του κεφαλιού τους. Θύμωσαν. Έκαναν το αντίθετο. Για να τους τιμωρήσουν. Αλλά τελικά τιμώρησαν τον εαυτό τους. Και το χωράφι τους ξεράθηκε.

Κάποιοι αποφάσισαν να μάθουν κι άλλα. Και την έψαξαν. Και ρώτησαν. Άνοιξαν βιβλία, διάβασαν, άκουσαν. Κι έμαθαν το σημαντικότερο. Ότι δεν ξέρουν. Κι αποφάσισαν να μαθαίνουν. Όσο ζουν.

Οι βλάκες του διαδικτύου

Είμαι πολλά χρόνια στον χώρο του διαδικτύου και έχουν αλλάξει πολλά πράγματα... Οι υπολογιστές, τα κινητά, τα γραφικά, οι ιστοσελίδες... Γενικά το ίντερνετ είναι ένας χώρος που τα πράγματα συνεχώς αλλάζουν, ένα όμως είναι ίδιο: Οι βλάκες του διαδικτύου.

Η απόκρυφη γνώση που έδωσαν Αιγύπτιοι ιερείς στο Σόλωνα

Ο ξεχασμένος πόλεμος Ατλαντίδας και Ελλήνων

Νους από αφέντης σε σύμμαχος

Παρατηρώ το νου μου. Είναι φορές που αυτός είναι ο αφέντης μου. Παρατηρώ ότι είμαι δέσμιος του. Αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να ξεφύγω από αυτόν. Αν μου πει να κάνω κάτι, μπαίνω στην διαδικασία να το κάνω μηχανικά, αν μου έρθει μια σκέψη στο μυαλό μου δημιουργεί ανάλογα συναισθήματα, χαλιέμαι, αλλάζω διάθεση.

Σημαίες και πολιτιστική ταυτότητα

Στις 3 Ιανουάριου 1992 Ρώσοι και Αμερικανοί μελετητές συναντήθηκαν σε’ μια αίθουσα συνεδριάσεων ενός κυβερνητικού κτιρίου στη Μόσχα. Δυο εβδομάδες νωρίτερα η Σοβιετική Ένωση είχε πάψει να υπάρχει και η Ρωσική Ομοσπονδία έγινε ανεξάρτητη χώρα. Ως εκ τούτου, το άγαλμα του Λένιν που μέχρι πρότινος στόλιζε την αίθουσα, είχε εξαφανιστεί.

Στη θέση του τοποθετήθηκε η σημαία της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το μόνο πρόβλημα, όπως παρατήρησε ένας Αμερικανός, ήταν ότι η σημαία είχε τοποθετηθεί ανάποδα. Μόλις ενημερώθηκαν οι Ρώσοι, γρήγορα και διακριτικά διόρθωσαν το λάθος κατά τη διάρκεια του πρώτου διαλείμματος.

Κατάθλιψη: Όταν μιλάει η ψυχή Εύα Μεταλίδη

Μήπως αποφεύγουμε την πραγματική επαφή με τον εαυτό μας; Μήπως κωφεύουμε όταν η ψυχή μας μιλάει γι’ αυτό που την ταλαιπωρεί;

Δυόμισι χιλιάδες χρόνια πριν, ο Ιπποκράτης την αποκάλεσε μελαγχολία. Σήμερα ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από κατάθλιψη, εκτιμάται ότι ξεπερνά τα εκατό εκατομμύρια.