Η Καταπράσινη κοιλάδα

Η ΑΣΤΡΑΠΗ ΧΤΥΠΗΣΕ με υπόκωφο κρότο πάνω στο βράχο, πετάχτηκε παράμερα και χώθηκε μέσα στο καταπράσινο χώμα. 0 βράχος ήταν πολύ σκληρός και η αστραπή δεν μπορούσε να τον χτυπήσει δυνατά, παρά μόνο του ’βγάλε ξυστά δυο-τρία μικρά κομματάκια από το κορμί του.

Το καταπράσινο χώμα κάτω από το βράχο ήταν ο τάφος όλων των αστραπών, που χτυπούσαν πάνω σ’ αυτή την κοιλάδα.

Ναζίμ Χικμέτ – Η γριά κι η αλεπού

Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε μια γριά που’ χε μιαν αγελάδα. Δεν είχε τίποτε’ άλλο η καημενούλα. Το μόνο της βιός ήταν η αγελάδα· πουλούσε το γάλα της και ζούσε. Και κάθε μέρα, σαν τελείωνε το άρμεγμα, άφηνε το αγγείο με το γάλα στην αυλή της κι ύστερα έκανε τις άλλες της δουλειές.

Το ίδιο έκανε και κείνη την ημέρα. Σαν γύρισε όμως να πάρει το αγγείο με το γάλα, τι να δει; Το αγγείο ήτανε άδειο. Κάποιος είχε πιει το γάλα!

Ναζίμ Χικμέτ – Παραμύθι στον γιο μου

Μια φορά κι έναν καιρό, γιε μου, σε τρεις διαφορετικές άκριες της γης ζούσανε τρία παλικάρια που είχανε το ίδιο μπόι και την ίδια ηλικία.

Στις τρεις διαφορετικές άκριες της γης που ζούσαν λοιπόν τα τρία παλικάρια, ούτε είχανε δει ποτέ, ούτε ξέρανε, ούτε είχανε ακούσει τίποτα ο ένας για τον άλλον.

Έλα όμως, γιέ μου, που τα τρία παλικάρια αυτά, μ’ όλο που ζούσανε σε τρεις διαφορετικές άκριες της γης, ξεκινήσανε και τα τρία την ίδια ώρα, την ίδια μέρα και την ίδια χρονιά για να βρούνε την πέτρα που τη λέγανε Αστέρευτη υγεία.

Κι η πέτρα που την είπαμε Αστέρευτη υγεία βρισκότανε μακριά, πίσω από τα βουνά, μέσα σ’ ένα πηγάδι που αντί για νερό έβγαζε αίμα.

Το πιστό σκυλί και το φίδι

Ήταν μια φορά ένας στρατιώτης. Αυτός ήταν τόσο γενναίος κι αντρειωμένος, που τον αγαπούσε κι ο βασιλιάς αλλά κι όλοι οι υποτακτικοί του. Ο στρατιώτης είχε ένα σκύλο που τον είχε εκπαιδεύσει από κουτάβι κι έκανε ότι του έλεγε, λες και ήταν άνθρωπος με μυαλό. Γι’ αυτό και τον ανάτρεφε με πολλή αγάπη.

Μια μέρα, η γυναίκα του στρατιώτη ήθελε να πάει στους γονείς της. Άφησε, λοιπόν, το μωρό της στον άντρα της, και του είπε να το προσέχει σαν τα μάτια του. Δε θ’ αργήσω, του είπε, θα γυρίσω γρήγορα. Ύστερα κοίμισε το μωρό κι έφυγε.

Ο έμπορος που θα ’πίνε όλη τη θάλασσα

Διδακτικές ιστορίες και μύθοι

Αφέντη βασιλιά, άκουσε τώρα και την ιστορία με το γέρο. Ήταν κάποτε ένας έμπορος. Αυτός αγόρασε ξύλα αρωματικά για να τα μεταπουλήσει. Άκουσε, λοιπόν, για μια πόλη, ότι εκεί σπάνια έβρισκαν τέτοια ξύλα, κι αμέσως τα φόρτωσε και κίνησε να την επισκεφτεί.

Είχε σχεδόν φτάσει στην πόλη κι αποφάσισε να καταλύσει έξω απ’ αυτήν, ώστε πρώτα να μάθει πώς πουλιούνται εκεί τα αρωματικά ξύλα. Στο μεταξύ, έτυχε να τον συναντήσει η δούλα ενός ντόπιου εμπόρου και τον ρώτησε:

Το χαλί που το πατούσαν όλοι

Καιρό έχω να ανεβάσω παραμύθι και μ’ έβγαλε από την προσπάθεια η Νίκη Ορφανουδάκη με ένα παραμύθι για τα προσωπικά όρια..

Μια φορά κι έναν καιρό στα βάθη της Περσίας ήταν το πιο όμορφο, το πιο πολύτιμο, το πιο ακριβό και ξεχωριστό χαλί του κόσμου. Το διακοσμούσαν παραστάσεις που περιέγραφαν τη χαρά της ζωής και ήταν κατασκευασμένο από μετάξι και ίνες από χρυσό και ασήμι. Ο ιδιοκτήτης του, ένας έμπορος χαλιών, ήταν τόσο περήφανος για το απόκτημά του, που αντί να το κρεμάσει, όπως και όλα τα άλλα χαλιά, το έστρωσε στην είσοδο, για να το καμαρώνει ο ίδιος αλλά και για να είναι το πρώτο πράγμα που θα έβλεπε ο κάθε πελάτης την ώρα που θα έμπαινε στο μαγαζί του.

Ο τυφλός πρίγκιπας (Ένα ακόμη παραμύθι)

– Ο πρίγκιπας Δώρος είναι τυφλός.

– Δεν είναι δυνατόν. Στη φωτογραφία στην εφημερίδα τα γαλάζια του μάτια φαίνονται πανέμορφα.

– Πανέμορφα, μόνο που δεν βλέπουν. Η βασίλισσα κλαίει μέρα νύχτα απ’ τη στενοχώρια της. Ο βασιλιάς κάλεσε στο παλάτι τους καλύτερους γιατρούς της Μορλανδίας. Τους έταξε τον ουρανό με τ’ άστρα αν κατάφερναν να βοηθήσουν τον γιο του να βρει την όρασή του.

Διδακτικό παραμύθι (Οι παπαγάλοι)

Επειδή σας αρέσουν τα παραμύθια

Ζούσε κάποτε στη Βαγδάτη ένας ευγενικός και γενναιόδωρος έμπορος, που είχε πολλούς σκλάβους και υπηρέτες στη δούλεψή του, καθώς και έναν όμορφο παπαγάλο με λαμπερά πολύχρωμα φτερά, φημισμένο για την ευγλωττία και τα τραγούδια του. Ο έμπορος ήταν καλός άνθρωπος και φερόταν σε όλους με τον καλύτερο τρόπο. Μια μέρα, πριν φύγει για ένα ταξίδι για δουλειές στην Ινδία, ρώτησε τους υποτακτικούς του τι δώρα θα ήθελαν να τους φέρει. «Ζητήστε μου ότι θέλετε» τους είπε. «Μολονότι έχω όλα όσα θα επιθυμούσε κανείς από τη ζωή, νιώθω στεναχώρια για το πώς λειτουργεί ο κόσμος αλλά κι εγώ ο ίδιος… Θα ήθελα λοιπόν να βρω έναν τρόπο να είμαι πιο ευτυχισμένος».

Η τίγρης που έγινε κατσίκι...

Ένα ακόμα παραμύθι  

Η τίγρης περιφέρεται στο δάσος. Είναι πεινασμένη και ψάχνει απεγνωσμένα τροφή για δυο ζωές καθώς είναι ετοιμόγεννη. Στην άκρη του δάσους ανακαλύπτει ένα κοπάδι από κατσίκια να βόσκουν αμέριμνα στην πεδιάδα. Τα πλησιάζει αθόρυβα και λίγα μέτρα από τη λεία της ορμά προς τα πάνω τους. Τα κατσίκια αρχίζουν να τρέχουν πανικόβλητα για να σώσουν τις ζωές τους. Η τίγρη λόγω της προχωρημένης εγκυμοσύνης της έχει γίνει αδέξια και σε μια στροφή πέφτει από ένα ψηλό βράχο και σκοτώνεται. Τη ίδια ώρα γεννιέται το μικρό της.

Παραμύθι χωρίς αίσιο τέλος

Υπήρχε κάποτε ένας πολύ πλούσιος αγρότης που είχε μια μεγάλη φάρμα. Ο αγρότης αυτός ήταν συλλέκτης αλόγων. Σε ολόκληρή του τη ζωή συγκέντρωνε στη φάρμα του άλογα από ολόκληρο τον κόσμο. Του έλλειπε λοιπόν μια συγκεκριμένη σπάνια ράτσα αλόγου για να ολοκληρώσει τη συλλογή του. Μια μέρα ανακάλυψε ότι στην γειτονική πόλη υπήρχε η συγκεκριμένη ράτσα. Έτσι προσφέροντας στον ιδιοκτήτη του αλόγου μια γενναία προσφορά κατάφερε να τον πείσει να του το πουλήσει.  Το σπάνιο αυτό απόκτημα ολοκλήρωνε και τη συλλογή μιας ζωής!

Ένα μήνα αργότερα, το άλογο αυτό αρρώστησε και ο αγρότης κάλεσε επειγόντος τον κτηνίατρο, ο οποίος αφού το εξέτασε είπε: «-Το άλογο έχει ένα μικρόβιο. Πρέπει να πάρει αυτή την αντιβίωση για τρεις μέρες. Θα επιστρέψω την τρίτη μέρα και αν δεν είναι καλύτερα, θα αναγκαστούμε να του κάνουμε ευθανασία.».

Θα σ αγαπώ ό,τι κι αν γίνει – παραμύθι

Ένα χαριτωμένο κείμενο που είχα παλιά ετοιμάσει για μια περίπτωση, το θυμήθηκα χθές αργά το βράδυ και έψαχνα επισταμένως να το βρώ στο αρχείο μου. Με μπέρδευε πολύ που δεν θυμόμουν τον τίτλο, αλλά θυμόμουν αρκετά από το περιεχόμενο του.

Χθές λοιπόν στο χωριό έπινα καφέ με ένα παππού και δεν μας άφηνε σε ησυχία το εγγόνι του, ούτε όταν κάτσαμε μπροστά στον υπολογιστή να τον διευθετήσουμε. Η πολυπόθητη ησυχία φάνηκε όταν έφτασε η γιαγιά του.

Δεν ταιριάζει απόλυτα με την περίπτωση αλλά είναι αρκετά χαριτωμένο, χαρείτε το.

 Ο Μικρός ήταν πολύ κακόκεφος. Κλείστηκε στο δωμάτιο  κι άρχιζε να στριφογυρίζει κι όλα τα πράγματα ν’ αναποδογυρίζει. Τις ζωγραφιές από τον τοίχο τις ξεκολλούσε κι όλα τα παιχνίδια του τα χαλούσε.

Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο

Η ιστορία μιλά για τη μοναξιά και την ανάγκη να ανήκεις. Την ανάγκη να βρεις αυτό που σε συμπληρώνει, ώστε να "κυλήσεις" στη ζωή μαζί του.