Μια εικόνα χίλιες λέξεις…στά 2018.

Άλλα παιδιά διαλέγουν τα δώρα τους κι άλλα αναζητούν λίγο νερό από το πεζοδρόμιο

Πριν λίγες μέρες σε κάποιο ξένο site είδα μια ακόμα φρικτή εικόνα και την άφησα για την τελευταία εορταστική ημέρα προκειμένου να μην μελαγχολήσουν οι αναγνώστες του «Πυθαγόρα» στις άγιες μέρες.

Άραγε καλά το έκανα;

H σκέψη μου; Γιατί Θεέ μου, αυτές τις Άγιες Μέρες,  σε κάποια σπίτια τα παιδιά μετράνε τα παιχνίδια και τα δώρα τους, σε κάποια άλλα «μετράνε τα άστρα», και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου, δεν ξέρουν καν να μετράνε τις «πληγές» τους ;

Ένα μικρό κορίτσι που προσπαθεί να σβήσει τη δίψα του, πίνοντας νερό από τη λακκούβα ενός πεζοδρομίου. Μια φωτογραφία του Migue Rios, δημοσιογράφου κι εθελοντή της Unicef, την οποία τράβηξε κι ανέβασε στο λογαριασμό του στο Facebook.

Όπως αναφέρει το κοριτσάκι είναι τριών-τεσσάρων ετών, ανήκει στην κοινότητα ιθαγενών Mbya Guarani, που επιβιώνει ζητιανεύοντας στις βορειοανατολικές επαρχίες της χώρας.

Και όμως αυτές οι ρήσεις θα «καθαρίσουν» το μυαλό σας

Παρά το γεγονός πως ο «Πυθαγόρας» φιλοξενεί στην μπάρα της κορυφής παροιμίες πολλών λογιών διαβάστε παρακάτω την αντιγραφή ορισμένων από το xorisorianews.gr που μετέφερα εδώ επειδή προέρχονται από την Αραβική Σοφία.

Η νέα χρονιά είναι μια καλή αφορμή για να καθαρίσεις το μυαλό σου, όμως, αυτή είναι μια διαδικασία που δεν πρέπει ν’ αφήνεις για μια φορά τον χρόνο!

Αν ήρθε η ώρα για να κάνεις λίγο χώρο στο μυαλό σου και να διώξεις αρνητικές σκέψεις και προβληματισμούς που σε δηλητηριάζουν, μπορούμε να σε βοηθήσουμε.

Το Bright Side μάζεψε μερικές εκπληκτικές αραβικές παροιμίες και ατάκες που βασίζονται στη φιλοσοφική σκέψη, την κοσμοθεωρία και την ηθική του αραβικού κόσμου. Αυτές οι ατάκες μπορούν αποδεδειγμένα να σου καθαρίσουν το μυαλό κι εμείς σε προκαλούμε να το δοκιμάσεις!

Γιατί έρχονται οι νεκροί στα όνειρά μας; - Κάτι θέλουν να μας πουν!

Όλοι κατά καιρούς βλέπουμε στον ύπνο μας άτομα που δεν είναι πλέον στη ζωή. Πολλοί ονειρευόμαστε συχνά νεκρούς ανθρώπους, ενώ συνήθως δεν συνειδητοποιούμε πόσο κοινά είναι τα όνειρα μας, στα οποία νεκροί έχουν έρθει ως επισκέπτες…

Επίσης, πολλοί άνθρωποι αγνοούν ότι οι «επισκέψεις» συγκεκριμένων νεκρών, αντιπροσωπεύουν περισσότερο πτυχές του εαυτού τους.

Λονδίνο, η πόλη του Ισλάμ:

Άνοιξαν 423 νέα τζαμιά. και έκλεισαν 500 εκκλησίες!

Οι βρετανοί πολυπολιτιστές τροφοδοτούν τον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Οι μουσουλμάνοι δεν χρειάζεται να γίνουν η πλειοψηφία στο Ηνωμένο Βασίλειο, απλά χρειάζονται βαθμιαία να εξισλαμίσουν τις σημαντικότερες πόλεις. Η αλλαγή γίνεται ήδη και σύντομα και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.

Οι Βρετανοί εξακολουθούν να ανοίγουν την πόρτα για την εισαγωγή του ισλαμικού νόμου της σαρία.

Η ΝΟΤΙΑ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΓΙΟΥΝΑΝ (ΙΩΝΙΑ)

Ο αμφορέας αυτός βρέθηκε στην πόλη Νίγια κάπου 640 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Kashgar το 1993. Η ανακάλυψη δεν είναι νέα, δηλαδή δεν είναι ούτε του προαναφερόμενου χρόνου. Πηγαίνει αρκετά πίσω.

Ο Βρετανός εξερευνητής σερ Όρελ Στέιν, περιδιαβάζοντας την Κίνα το 1903 (106 χρόνια πριν) άκουσε από Κινέζους χωρικούς για την ύπαρξη μιας αρχαίας ελληνικής πόλης κάτω από μεγάλους αμμόλοφους. ( Όταν επιβλήθηκε στην Κίνα το κομμουνιστικό καθεστώς τα αρχαιολογικά ενδιαφέροντα αδράνησαν.).

Ένα δημοσίευμα αυστραλιανής εφημερίδας τάραξε τα ιστορικά ύδατα, τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1990. Το δημοσίευμα έλεγε για ελληνικό πολιτισμό σε πόλη της Κίνας. Έτσι έχουμε το παράδοξο ότι αφού ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε μέχρι το Γάγγη ποταμό πως υπάρχουν ελληνικές πόλεις στην Κίνα;

Όσο ζω μαθαίνω, όσο ζω ωριμάζω, όσο ζω αναπτύσσομαιΧόρχε Μπουκάι

Η λέξη «persona» (πρόσωπο) είναι κληρονομιά του αρχαίου ελληνικού θεάτρου. Τη χρησιμοποιούσαν για να δηλώσουν τον ηθοποιό που βρίσκεται πίσω από τη μάσκα που παριστάνει τον ήρωα του έργου. Παράγεται από το «per sonare», για να δώσει ήχο, και δείχνει αυτόν που πραγματικά μιλάει, αυτόν που βάζει λόγια στη μάσκα, αυτόν που έρχεται να δώσει φωνή στους ήρωες που υποδυόμαστε. Είναι, δηλαδή, η αυθεντική φιγούρα που βρίσκεται πίσω από τον ήρωα.

Το άγχος δεν είναι επιλογή… γι’ αυτό μη λέτε «χαλάρωσε»!

Η αλήθεια είναι πως είναι σχεδόν αδύνατο για κάποιον που δεν έχει υποφέρει από άγχος ή κατάθλιψη, να καταλάβει απόλυτα πώς είναι να προσπαθεί κανείς να διαχειριστεί το πραγματικό άγχος και την πραγματική κατάθλιψη. Εντούτοις, υπάρχει μια γενική αντίληψη ότι οι άνθρωποι που έχουν άγχος και κατάθλιψη εν μέρει είναι υπεύθυνοι γι’ αυτά- και ακόμα και ότι θα μπορούσαν να κάνουν τον εαυτό τους να νιώσει καλύτερα, αν το ήθελαν. Δυστυχώς, η πραγματικότητα της κατάστασης είναι ότι το άγχος δεν μπορεί έτσι απλά να απενεργοποιηθεί, διότι πολύ απλά δεν υπάρχει τέτοιος διακόπτης. Και επίσης δεν υπάρχει κάποιος άνθρωπος που να έχει επιλέξει να έχει κατάθλιψη.

Η ιστορία γράφεται από τους νικητές;

Διαβάστε τι έγραφε στο οπισθόφυλλο ενός βιβλίου του αείμνηστος ιστορικός συγγραφέας Κυριάκος Σιμόπουλος!..

Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου («Ξενοκρατία, Μισελληνισμός και Υποτέλεια») επιχειρεί μια ανίχνευση στον σκοτεινό δρυμό της ελληνικής ιστορίας. Από τη ρωμαιοκρατία ως τη φραγκοκρατία, την τουρκοκρατία και τον λεγόμενο ελεύθερο εθνικό βίο. Για την αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας που δύσκολα διαπερνά το φράγμα των ιερών και ανίερων μύθων. Το ψεύδος, έγραφε ο Μαξίμ Γκόρκυ, είναι η θρησκεία των σκλάβων και των αφεντικών, η αλήθεια ο Θεός των ελεύθερων ανθρώπων.

Άφωνοι διάλογοι!..

Είχε πει ο Χριστός: «Εάν οι άνθρωποι σιωπήσουν θα λαλήσουν οι πέτρες» («Λέγω υμίν ότι εάν ούτοι σιωπήσωσιν, οι λίθοι κεκράξονται», Λουκ. 19, 40). Πολλά πράγματα, λοιπόν, που δεν μπορούμε να τα πούμε ως άνθρωποι, τα βάζουμε στο στόμα διαφόρων άλλων όντων, όπως έκανε για παράδειγμα ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος στην «Σιδηρά Διαθήκη» με τον περιλάλητο πετεινό του. Εμείς σήμερα θα «ακούσουμε» έναν … άφωνο διάλογο μεταξύ δύο πετεινών του ουρανού!.. Εντάξει!... Την … ευθύνη για όσα λένε τα άδολα πτηνά του ουρανού την φέρει ο γράφων!...

Παλιέ μου φίλε απ το στρατό

Κάποιες φορές σου καρφώνονται στο μυαλό ιδέες απροσδόκητες, μια τέτοια μου ήρθε κι’ εμένα να αφιερώσω την σημερινή ανάρτηση σε ένα παλιό φίλο απ’ το στρατό. Δυο τραγουδάκια πολύ συγκεκριμένα που πιστεύω θα μου τ’ αφιέρωνε  κι Εκείνος για μένα.