Επιστολή από έναν ακόμα Έλληνα που αποφάσισε να αγοράσει
εισιτήριο χωρίς επιστροφή και να δοκιμάσει στο εξωτερικό για μία καλύτερη ζωή.
Ήρθε λοιπόν και η δική μου σειρά, όπως τόσων φίλων και
γνωστών πριν από εμένα. Στα 52 μου πλέον, με 2 πτυχία, 3 γλώσσες και ένσημα από
τα 18, αφού σπούδασα εργαζόμενος. Φυσικά δεν πρόκειται να επιστρέψω πίσω. Όχι
μόνο εγώ, αλλά τον Ιούνιο μόλις τελειώσει το σχολείο θα πάρει κι ο γιος μου τον
δρόμο για το αεροδρόμιο και θα είναι χωρίς επιστροφή και γι’ αυτόν –ξέρει ότι
πρέπει να «στήσει» τη ζωή του μακριά απ’ αυτόν τον τοξικό τόπο.
