Οικοδομώντας το μέλλον -Richard Feynman –

Κάποια φορά, στη διάρκεια της δεκαετίας του ’50, καθώς επέστρεφα με πλοίο απάτη Βραζιλία, μείναμε για μια μέρα στο Τρινιντάντ κι εγώ αποφάσισα να ρίξω μια ματιά στη σημαντικότερη πόλη, το Πορτ οφ Σπαίην.

Την εποχή εκείνη, όταν επισκεπτόμουν μια πόλη, ενδιαφερόμουν να γνωρίσω τις πιο φτωχές περιοχές της – να δω πώς είναι εκεί η ζωή. Έτσι χάζεψα κάμποσο στους λόφους, στη νέγρικη συνοικία της πόλης, τριγυρνώντας με τα πόδια. Είχα πάρει το δρόμο της επιστροφής, όταν σταμάτησε πλάι μου ένα ταξί κι ο οδηγός του μου είπε: «Έι, κύριε! Θέλεις να δεις την πόλη; Θα σου κοστίσει μόνο πέντε μπίβι».

Τρόμος και πόθος μοναξιάς

«Όλες οι δυστυχίες του ανθρώπου απορρέουν απ’ την ανικανότητά του να καθίσει σ’ ένα δωμάτιο μόνος και σιωπηλός.» ΠΑΣΚΑΛ

Στους καιρούς μας, η μοναξιά θεωρείται απειλή, ήττα. Στο όνομα τούτου του τρόμου, αποφασίζονται και οι βαρύτεροι συμβιβασμοί. Συμβιβασμοί στη συντροφιά, στη δουλειά, στους φίλους, στις ιδεολογίες, στο γάμο.

 Υπάρχουν άνθρωποι που προτιμούν να κοιμούνται με τον εχθρό τους, να μοιράζονται την κάθε μέρα τους με κάποιον που περιφρονούν, που τους μειώνει, τους αποδιοργανώνει το χαρακτήρα, παρά να ζήσουν, έστω και για ένα διάστημα, μόνοι.

Λέγεται ότι «φόβος μοναξιάς είναι φόβος εαυτού» ίσως και γι’ αυτό είναι τόσο ισχυρός, ολοκληρωτικός φόβος. Όταν ο ίδιος ο εαυτός μας, μας είναι άγνωστος, απωθημένος, παραποιημένος και ξένος, τον αποφεύγουμε.

Τί είναι η Αγία Γραφή και ποια τα βιβλία της;

Όταν λέμε Αγία Γραφή, εννοούμε το σύνολο των βιβλίων, τα οποία όπως αναφέραμε και πιο πάνω, γράφτηκαν από ευσεβείς άνδρες υπό την έμπνευση και καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, γι’ αυτό δε λέγονται και είναι θεόπνευστα.

Η Αγία Γραφή είναι το κατ’ εξοχήν θρησκευτικό βιβλίο της ανθρωπότητας, διότι περιέχει την υπό του Θεού αποκαλυφθείσα στους ανθρώπους αλήθεια. Βεβαίως στη σύνταξη και διατύπωση των νοημάτων και των λόγων της Αγίας Γραφής συνεργάσθηκε με το Θείο παράγοντα και ο ανθρώπινος παράγοντας. Και ο μεν Θείος παράγοντας, δηλαδή το Άγιο Πνεύμα, εξασφαλίζει στην Αγία Γραφή το αλάθητο. Αφού η Αγία Γραφή είναι θεόπνευστη, άρα είναι και αλάθητη.

Ζωντανή στα 40

Γέλασα πολύ µε το άρθρο της Πάµελα Ντράκερµαν προ ημερών στους «New York Times»: «How to survive your 40s» («Πώς να επιβιώσεις των 40 σου»). Ειδικά με το εναρκτήριο «Αν θέλεις να μάθεις πόσων ετών δείχνεις, απλά μπες μέσα σε ένα γαλλικό café. Είναι σαν να λαμβάνει χώρα ένα δημόσιο δημοψήφισμα για το πρόσωπό σου».

Η Ντράκερμαν θυμάται εκείνο το γλυκό «mademoiselle» με το οποίο την υποδέχονταν στα 30 κάτι της όλα ανεξαιρέτως τα γκαρσόνια στο Παρίσι. Και πόσο βάναυσα αυτό μεταλλάχθηκε σε ένα σχεδόν κλινικό «madame» μόλις πάτησε τα 40.

Γοργόνα ή φάλαινα;

Στην πόρτα ενός γυμναστηρίου πάνω στη φωτογραφία μιας αδύνατης γυναίκας υπήρχε το ερώτημα: «Αυτό το καλοκαίρι θέλεις να μοιάζεις με φάλαινα ή με γοργόνα;»

Μια γυναίκα, λοιπόν, απάντησε:

«Αγαπητοί μου, οι φάλαινες είναι περιτριγυρισμένες από φίλους (δελφίνια, φώκιες, κλπ.), είναι σεξουαλικά ενεργές και μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αγάπη και τρυφερότητα. Διασκεδάζουν με δελφίνια και τρώνε γαρίδες. Κολυμπάνε όλη την ημέρα και ταξιδεύουν σε υπέροχα μέρη όπως η Παταγονία, στον κοραλλιογενή ύφαλο της Πολυνησίας. Τραγουδάνε υπέροχα. Τις αγαπάνε όλοι και ενδιαφέρονται όλοι για την υγεία τους και την προστασία τους…

Οι γοργόνες δεν υπάρχουν. Αλλά ακόμη και εάν υπήρχαν θα έτρεχαν σε ψυχολόγους γιατί θα είχαν διχασμένη προσωπικότητα: γυναίκα ή ψάρι; Δεν θα είχαν σεξουαλική ζωή και επομένως ούτε παιδιά. Ναι θα ήταν όμορφες αλλά μοναχικές και λυπημένες. Και τέλος πάντων ποιος θέλει ένα κορίτσι δίπλα του που μυρίζει ψαρίλα;….

Χωρίς καμία αμφιβολία θα προτιμούσα να είμαι φάλαινα… Το να είσαι αδύνατος δεν σημαίνει ότι είσαι όμορφος. Οπότε προτιμώ να συνεχίσω να τρώω παγωτό με τα παιδιά μου, να πηγαίνω σε δείπνο με τον άντρα μου, να πίνω με τους φίλους μου… και στην τελική γουστάρω  να’ μαι φάλαινα…

Μάθετε να αναγνωρίζετε τις ανασφάλειες των «τέλειων» ανθρώπων

Υπάρχουν άτομα που κάτω από τη λαμπερή τους επιφάνεια, έχουν μια πολύ εύθραυστη αυτοεικόνα και μια πολύ μεγάλη ανάγκη για αποδοχή από τους άλλους.

Όταν περιγράφουμε κάποιον ως ανασφαλή ή λέμε ότι έχει άσχημη εικόνα για τον εαυτό του, έχουμε συνήθως στο μυαλό μας κάποιο άτομο που πιστεύει και δηλώνει ότι είναι ανεπαρκής, «κρύβεται», μειώνει τον εαυτό του και γενικά παρουσιάζει μια εικόνα αυτοαμφισβήτησης. Στις περιπτώσεις αυτές, οι ανασφάλειες του ατόμου είναι ορατές και ξεκάθαρες μιας και η συμπεριφορά ενός τέτοιου ατόμου είναι συμβατή με το πώς νιώθει, ανεξαρτήτως εάν στην πραγματικότητα πρόκειται για άτομα αξιόλογα και με πολλά προτερήματα.

Ο,τι χτίσατε θα λάβετε!

Ακολουθεί η στήλη «Μελχισεδέκ» της Εκκλησιαστικής Εφημερίδας

 "Ορθόδοξη Αλήθεια":

Δεν ξέρω σε ποιον κόσμο ζουν οι Μητροπολίτες και δεν έχουν αντιληφθεί ότι το χάσμα που τους χωρίζει από τη νεολαία είναι απροσμέτρητο.

Εκτός αν θεωρούν νεολαία τα πιτσιρίκια που έρχονται στην Εκκλησία βαρυγκομώντας, επειδή τα τραβούν από το αυτί ο μπαμπάς και η μαμά.

Στο μυαλό μου οι Μητροπολίτες που προσελκύουν νέους δεν ξεπερνούν τους πέντε. Και εσείς τους ξέρετε καλύτερα από μένα.

Δεν τα λέω εγώ για την απόσταση που χωρίζει την Εκκλησία από τη νεολαία. Το λέει και

Το μονοπάτι

"Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό

κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει

μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό

που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη

Το μονοπάτι σαν θα πάρεις μια βραδιά

τον ίσιο δρόμο μια για πάντα τον αφήνεις

κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά

κι ένα κορμί μες τα κουρέλια της θα ντύνεις

Εκεί ξεχνάει κι ο Θεός για να σε δει

περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι

ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή

μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι..."

Στίχοι των Σακκελάριου-Γιαννακόπουλου με νόημα....

Θα γυρίσω πίσω στο παλιό Μεταξουργείο που ήταν κοντά στην γειτονιά που γεννήθηκα στην Ακαδημία Πλάτωνος....

Εκεί "δούλευε" μια κοπέλα που έμενε κοντά μας και που δεν την έβλεπαν με καλό μάτι.

Από την «ευλογία» του γάμου στη «τέκνο-γνωσία» της οικογένειας

Πρωτοπρεσβύτερου Δημητρίου Θεοφίλου, M.D, Student Ph.D E.K.Π.Α

Ακούμε όλοι μας όλο και πιο συχνά, πως ο θεσμός του γάμου καταρρέει και η οικογένεια βρίσκεται σε παρατεταμένη κρίση.

Διαπιστώσεις επί διαπιστώσεων, δίχως να αλλάζει τίποτε στα κριτήρια και τις προϋποθέσεις του γάμου και της οικογένειας.

Μια μεγάλη αλήθεια που συχνά παραγνωρίζουμε, είναι πως δεν κάνουν όλοι οι άνθρωποι για γάμο.

Αν συνειδητοποιηθεί αυτή η βασική παράμετρος, τότε τα οικογενειακά «ατυχήματα» και «ναυάγια», θα μειωθούν αξιοπαρατήρητα.

Πως πρέπει να παίρνουμε το αντίδωρο και τι πρέπει να ξέρουμε για αυτό;

Ο Ιερός Καβάσιλας μας λέει: «Ο άρτος που διανέμεται ως αντίδωρο, έχει από πριν αγιασθεί, επειδή προσφέρθηκε στον Θεό.

Όλοι οι εκκλησιαζόμενοι χριστιανοί τον δέχονται με ευλάβεια μέσα στην δεξιά κυρτή τους παλάμη και ασπάζονται το δεξί χέρι του Ιερέως που πριν από λίγο ακούμπησε και κομμάτιασε το πανάγιο Σώμα του Σωτήρος Χριστού.

Επειδή αγιάσθηκε ολόκληρο, γιαυτό πιστεύεται από την Εκκλησία μας ότι το χέρι του λειτουργού μεταδίδει αυτόν τον αγιασμό σε όσους το αγγίζουν και το ασπάζονται»

Βασικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζουμε για το αντίδωρο: