Όταν οι γονείς βλέπουν το παιδί σαν καθρέφτη τους

Η εικόνα που δίνει το παιδί μας στους γύρω μας είναι η αντανάκλαση της ανατροφής που πήρε από εμάς, είναι ο καθρέφτης μας είναι η απόδειξη ότι είμαστε καλοί ή κακοί γονείς…σωστά; Λάθος!

Σίγουρα το παιδί πήρε τις βάσεις και τα πρότυπα της συμπεριφοράς του από τους γονείς του, σίγουρα κατά την μικρή του ηλικία «αποθήκευσε» κάποιες συμπεριφορές, κάποιες αξίες, κάποια εικόνα του κόσμου, όμως το παιδί είναι ένας τελείως ξεχωριστός και μοναδικός άνθρωπος.

Ναζίμ Χικμέτ – O Σεΐχης Αβδουρραχμάν

Ο Ομέρ μεγαλώνει ο χειμώνας είναι στο τέλος του. Ο παπλωματάς Σελήμ, ο μαστρο-Νουρή και ο Σεΐχης Αβδουρραχμάν πίνουν καφέ στο δωμάτιο πάνω από το μαγαζί του Σελήμ.

Ο Σελήμ τον κάλεσε λέγοντάς του: θα σου γνωρίσω ένα σεΐχη με πλατύ μυαλό, που εκφράζεται βαθιά και λεπτά και πιστεύω ότι θα τον καταλάβεις καλύτερα από μένα.

Ο Σελήμ του εξηγεί:

– Πριν δεκαπέντε μέρες στάθηκε απέναντι από το μαγαζί μου, με κοίταξε χωρίς να απλώσει το χέρι: «δώσε για να πάρεις, παιδί μου!» είπε. Του έδωσα ένα δεκαπεντάρι, ήρθε πάλι μετά από τρεις μέρες, «πάρε αυτό που μου έδωσες,» είπε κάτσε να πιεις ένα καφέ» του είπα, «εγώ δεν διαθέτω χώρο για να καθίσεις ούτε έχω καφέ να σου προσφέρω», είπε, αλλά, ούτε κάθισε, ούτε καφέ ήπιε. Μετά από δύο μέρες ήρθε πάλι.

Το μοναστήρι, οι μοναχοί και οι επισκέπτες Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Ο ήλιος αχνοφαίνεται, καταφέρνει όμως να χρωματίσει τον ουρανό και την πλάση με το φως του. Από νωρίς κάνα δυο αηδόνια πρόλαβαν τους πατέρες που ψέλνουν τον όρθρο, ψέλνουν και αυτά, δοξολογούν το πλάστη τους. Το μοναστήρι γέμισε αρώματα, μυρωδιές της άνοιξης.

Αν και είμαστε μέσα στην κατανυκτική περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής υπάρχει μία διάθεση χαράς, αναγέννησης. Και είναι φυσικό, μιας και η περίοδος της νηστείας, μετάνοιας και της καλλιέργειας μιας περισσότερης ασκητικής διαθέσεως, μας μεταμορφώνουν. Μας εισάγουν πιο βαθιά στην χριστιανική ζωή, μια ζωή που χαρακτηρίζεται από μια «περίεργη» χαρμολύπη.

Ο Γέροντας και το ανέκδοτο

Είναι τόσα πολλές οι νουθεσίες του Γέροντα, που θα μπορούσα να γράφω τόμους για την προσωπικότητα του, την σοφία και την καρτερική υπομονή στην αρρώστια που τον βασάνιζε πολλά χρόνια.

Σαν σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας πριν από πολλά χρόνια επιστρέφοντας από το χωριό που εφημέρευα τον βρήκα σκυθρωπό και κουρασμένο καθισμένο στο κρεβάτι, μόλις με είδε το πρόσωπο του έλαμψε.

-Έφερες παιδί μου φαΐ;

-Πεινάς Γέροντα; Το πείραξα. -Θα σου φέρω χταποδοπίλαφο από το μαγειρείο.

Επικρατούσε συνήθεια τότε αυτήν την ημέρα να τρώει όλη η αδελφότητα της Μονής το χταποδοπίλαφο με κάθε δυνατή επισημότητα.

-Όχι για τον Θεό τον ένα. Με διέκοψε και συνέχισε. –Λίγο λαπά μπορείς;

Τα λόγια έχουν δύναμη:

Διαβάστε πενήντα θετικές φράσεις που πρέπει να λέμε στα παιδιά μας

Πολλές φορές πάνω στην κούρασή μας, ανοίγουμε το στόμα μας και λέμε πράγματα που δε θα έπρεπε να πούμε. Τα παιδιά όμως δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τη διαφορά μεταξύ του τι κάνουν και του τι είναι. Έτσι λοιπόν όταν μέσα στον εκνευρισμό μας αποκαλούμε το παιδί μας «κακομαθημένο», «παλιόπαιδο», «τεμπέλη» ή οτιδήποτε αρνητικό, επειδή έκανε κάτι που δε θα έπρεπε να έχει κάνει, οι λέξεις αυτές γίνονται σπόροι που φυτεύονται μέσα στο μυαλό του.

Η θρησκοληψία είναι διαταραχή

Πέρασε η πρώτη Καθαρή εβδομάδα των Νηστειών και σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας επιστρέφοντας στην ρουτίνα,  σκέφτηκα να μοιραστώ μερικές σκέψεις που ενίοτε με προβληματίζουν αλλά πάντα παραμένουν αναπάντητες.

Μήπως τελικά χρησιμοποιούμε αυτήν την περίοδο της νηστείας και αυξημένης προσευχής που όρισε η Εκκλησία, ως προετοιμασία για το Άγιο Πάσχα, για να προβάλουμε την θρησκοληψία που μας διακατέχει, επιδιώκοντας την καταξίωση σε ένα περιορισμένο περίγυρο (περισσότερο χριστιανών από τους άλλους)  αναζητώντας την αυτοδικαίωση ή ακόμα χειρότερα ενισχύοντας το φαινόμενο των εσχάτων χρόνων, αυτό του θρησκευτικού τουρισμού.

Κάθε άνθρωπος έρχεται στην ζωή μας για να εκπληρώσει κάποιον σκοπό.

Της Ανθής Κατερίνη.

Κάθε άνθρωπος έρχεται στην ζωή μας για να εκπληρώσει κάποιον σκοπό. Κάποιοι θα σε ακολουθούν για χρόνια, ίσως να είναι στο πλάι σου σε όλη στην πορεία της ζωής σου γιατί εξελίσσεστε παράλληλα και ακόμη και αν είναι μακριά σου τους νιώθεις τόσο κοντά. Άλλοι μπορεί να μείνουν λίγο πίσω ή ίσως μείνεις εσύ και χαθείτε στον δρόμο. Έπειτα από λίγο όμως ίσως τους ξαναβρείς και αν ήταν φίλοι αληθινοί θα είναι σαν να μην χαθήκατε ποτέ.

Ποιος νηστεύει; Δημοσιεύτηκε Από Α.Ν.Σ.

-Ποιος νηστεύει καλύτερα, πάτερ, σε περίοδο νηστείας, αυτός που τρώει δυο πιάτα ανάλαδη φασουλάδα, χαλβά κ.λπ., ή αυτός που τρώει ένα αυγό σφικτό;

Χωρίς περιστροφές ο Γέροντας απάντησε:

-Ο πρώτος! Ο δεύτερος κάνει απλώς δίαιτα.

Και το αιτιολογούσε:

-Η νηστεία έχει δύο στόχους: την άσκηση εγκρατείας στο σώμα δια του περιορισμού των πλούσιων σε θρεπτικές ουσίες τροφών, και τη συμμόρφωση στις εντολές της Εκκλησίας, που αποτελεί άσκηση για την ψυχή. Αυτός ο οποίος τρώει ένα αυγό σε περίοδο νηστείας, χωρίς να υπάρχουν λόγοι υγείας, οπωσδήποτε αθετεί την εντολή της Εκκλησίας.

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ

Ἦχος πλ. δ'  Αὐτόμελον

Τὴ ὑπερμάχω στρατηγῶ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν, εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοὶ ἡ Πόλις σου, Θεοτόκε, ἀλλ' ὦς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων μὲ κινδύνων ἐλευθέρωσον ἵνα κράζω σοί, Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

ΣΤΑΣΙΣ Α

Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη, εἰπεῖν τὴ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε (γ')

Η «ευλογία» του πόνου

Μεσογαίας Νικόλαος: «Στα αναπάντητα «γιατί» του πόνου…»

Ευλογημένα «γιατί»! Τα καθαγίασε ο Ίδιος ο Χριστός στο σταυρό: «Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τί με εγκατέλιπες;».

Θεέ μου, γιατί μου το έκανες αυτό; Τι σου έκανα; Δεν είμαι ο Υιός σου; Το ίδιο ακριβώς ερώτημα με το δικό μου και έμεινε και αυτό αναπάντητο. Έμεινε αναπάντητο στα φαινόμενα. Τα γεγονότα όμως φανέρωσαν την απάντηση.