Παραμύθι τα φύλλα

Το παραμύθι μας είναι η ιστορία για ένα φύλλο δέντρου, του «Θανάση», που μαζί με τον «Μάνο» και άλλα συντροφικά του φύλλα παρακολουθούσαν την αλλαγή τους, καθώς η μια εποχή διαδεχόταν την άλλη.

Το φύλλο που το έλεγαν Θανάση είχε μεγαλώσει. Είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά την Άνοιξη, σαν ένας μικρός βλαστός, σε ένα μεγάλο κλωνάρι στην κορυφή ενός πανύψηλου δέντρου.

Ποτάμι η ζωή που κυλά και εγώ αφήνομαι στα νερά του.

Τα πάντα ρει…

Η αλλαγή είναι μέσα στη ζωή μας. Ή πιο σωστά είναι η ίδια η ζωή. Τίποτα δεν μένει το ίδιο. Όλα έχουν μια αρχή και ένα τέλος. Η αλλαγή είναι μέσα στα κύτταρα μας.

Τα ίδια μας τα κύτταρα αλλάζουν καθημερινά. Κάποια πεθαίνουν και δημιουργούνται καινούρια κι ας μην το καταλαβαίνουμε. Μα και οι πεποιθήσεις μας κι αυτές αλλάζουν για να σχηματίσουμε τη δική μας προσωπικότητα.

Χορτοφαγία γράφει ο Χαρίδημος

Κατά την τελευταία δεκαετία είδαμε μια έξαρση στην επιστημονική γνώση που έδωσε πολύ περισσότερη πληροφόρηση στην ανθρωπότητα από ό,τι είχε μέχρι σήμερα. Με την αφοσιωμένη έρευνα που κάνουν οι επιστήμονες και οι γιατροί, καταλαβαίνουμε τώρα πολύ περισσότερα από ποτέ άλλοτε για ό,τι αφορά το φυσικό μας σώμα και τι μέτρα βοηθούν για να έχουμε καλή υγεία. Καθώς αποδεικνύεται όλο και περισσότερο η ωφέλιμη επίδραση που έχει η τήρηση της χορτοφαγικής διατροφής, ο αριθμός των χορτοφάγων σε όλο τον κόσμο ανεβαίνει σταθερά.

Βλέπουμε μέσα στην ιστορία ότι πολλοί μεγάλοι φιλόσοφοι, μύστες, άγιοι και φωτισμένοι σοφοί έχουν αναγνωρίσει την αξία της χορτοφαγίας.

Αναζητώντας το Φως

Ίσως θα έπρεπε αρχικά να ξεκαθαρίσουμε τι ακριβώς εννοούμε με την λέξη «φως».

Προφανώς δεν είναι απλώς το φυσικό φως, η ηλιακή ακτινοβολία. Δεν είναι απλώς η εκδήλωση της ύλης ούτε η φανέρωση του πνεύματος. Είναι κάτι το ευρύτερο, το βαθύτερο και το πληρέστερο. Είναι το Παν. Είναι το Φως της Γνώσεως, είναι το Φως της Ζωής, είναι το Φως του Κόσμου. Είναι το Φως της Αλήθειας, είναι το «Δεύτε λάβετε Φως».

Η ιστορία του αετού

Ο Αετός είναι ο μακροβιότερος από τα Αρπακτικά πτηνά. Μπορεί να ζήσει μέχρι 70 χρόνια. Αλλά για να φθάσει σε αυτή την ηλικία πρέπει να πάρει μια σκληρή απόφαση.

Στα 40 του, τα μακριά και ευέλικτα νύχια του δεν μπορούν πλέον να αρπάξουν τη λεία του για να τραφεί, το μακρύ και κοφτερό ράμφος του γίνεται πολύ κυρτό, τα υπερήλικα και βαριά φτερά του, που οφείλονται στα πυκνά πούπουλα, κολλάνε στο στήθος του και τον δυσκολεύουν στο πέταγμα.

Του μένουν ,λοιπόν, δύο επιλογές: Να πεθάνει ή να περάσει μια επώδυνη διαδικασία αλλαγής που διαρκεί 150 μέρες.

Τελικά ποιός είμαι;

Ποιος είμαι ; Αυτή είναι ίσως η μόνη ερώτηση που αξίζει να κάνουμε και η πιο δύσκολη να απαντηθεί.

Τις περισσότερες φορές βιώνουμε τον εαυτό μας μέσα από τους περιορισμούς της εξωτερικής μορφής μας και του ονόματος μας. Στη θνητή μας ζωή αυτά που μας περιορίζουν εντελώς είναι οι ετικέτες και οι προσδιορισμοί. Το όνομα μας είναι μια ετικέτα.

Καφές χωρίς νικοτίνη.

Διαμορφώνουμε νοητικούς νόμους για τους εαυτούς μας και ύστερα είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε κάτω απ’ αυτούς. Δυστυχώς, οι νόμοι αυτοί συχνά συμβαίνει να είναι νόμοι περιορισμού. Σκεφτόμαστε ότι έχουμε κάποια αδυναμία ή κάποιος άλλος το σκέφτεται για μας και πριν καλά – καλά αντιληφθούμε τι συνέβη, αυτό ήδη έχει γίνει ένα σχεδόν ιερό δόγμα. Κι όμως, δεν είναι παρά μια υποβολή, από την οποία θα ελευθερωθούμε, αν πάψουμε να την πιστεύουμε.

ΚΟΙΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ

Σήμερα ας ασχοληθούμε με κάτι πρακτικό. Πήγαινε να κοιτάξεις στον καθρέφτη.

Η αντανάκλασή σου είναι ΤΟ ΜΟΝΟ που θα πρέπει να σε νοιάζει. Η αντανάκλασή σου είναι το ΜΟΝΟ που έχει σημασία. Το τι κάνουν οι άλλοι δεν σε απασχολεί καθόλου.

Ο πολεμιστής ασχολείται με τον εαυτό του, μόνο. Με την κυριαρχία του πάνω στο νου του.

Δεν υπάρχουν άλλοι άνθρωποι. Υπάρχεις μόνο εσύ και ο Θεός.

ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΕΣ ΡΗΣΕΙΣ

Δέν τα λένε όλα σε όλους.

'' Ού τα πάντα τοις πάσι ρητά ''

Να μη βαδίζεις στους εύκολους δρόμους.

'' Τας λεωφόρους μη βαδίζειν ''

Να διαλέγεις τον άριστο βίο.

'' Βίον αιρείσθαι τον άριστον ''

Για τον Γ(άμα)

Στον φίλο που οι δοκιμασίες το τελευταίο διάστημα του περίσσεψαν. Στον φίλο που λίγο ή πολύ άρχισε να αισθάνεται σαν ΑΠΟΚληρος. Στον φίλο που τα προβλήματα δεν καταφέρνουν να τον ΑΠΟΚάμουν αλλά αντί γι’ αυτό τον δυναμώνουν περισσότερο. Στον φίλο που κάποιες στιγμές πιθανόν να ξεχνάει πόσο τον αγαπάει ο Θεός και γι’ αυτό τον δοκιμάζει τελευταία. Στον φίλο, που μόνο ΑΠΟΚληρος δεν είναι αλλά αντίθετα είναι ο ΑΠΟΚαρδιάς φίλος μου, θέλω να δωρίσω την παρακάτω φράση, την οποία πολύ καλά γνωρίζει, για να τον συντροφεύει τις δύσκολες στιγμές :