Το είδα μου άρεσε το μετέφερα εδώ

Η Δασκάλα

Καθώς στεκόταν μπρος στην τάξη της την Ε΄ δημοτικού, την πρώτη ημέρα του σχολείου η νέα Δασκάλα του σχολείου, η κυρία Ιωάννα είπε στα παιδιά ένα ψέμα. Όπως οι περισσότερες δασκάλες, κοίταξε τους μαθητές της και είπε ότι τους αγαπούσε όλους το ίδιο. Ότι όλοι τους ήταν καλά παιδιά. Αλλά αυτό δεν ήταν αλήθεια. Ένα παιδί ήταν διαφορετικό και της προξενούσε απέχθεια.

Η γενιά του εφήμερου

Αξίζει να μιλάς με νέους, ειδικά με τους σημερινούς, που ελάχιστα πια θυμίζουν τις πρώτες γενιές της μεταπολίτευσης, με τα παχιά λόγια και τις ασθενικές πράξεις. Τέσσερις είναι οι μεγάλες αλλαγές που τους κληροδοτήσαμε: η επαγγελματική ανασφάλεια, η διακινδύνευση του ρόλου της πατριαρχικής οικογένειας, η απαξίωση της παιδείας και η ολοένα μεγαλύτερη επίδραση του διαδικτύου στη ζωή τους.

Αγιασμός των Υδάτων: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για αυτή την τελετή

Η Αγία μας Εκκλησία εκτός από τα επτά Μυστήρια δια των οποίων χαρίζεται, μετοχετεύεται, προσφέρεται και παρέχεται η αγιαστική Χάρις του Αγίου Πνεύματος έχει και κάποιες άλλες τελετές με τις οποίες παρέχεται χάρις, ευλογία, θεραπεία και πνευματική ωφέλεια στους πιστούς αλλά και στην κτίση ολόκληρη.

Γονείς ξυπνάτε, το βαρύ φορτίο.

Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του.

Ξέρεις τι είναι να είσαι παιδί και να προορίζεσαι για μια ζωή που δεν έχεις επιλέξει; Να γεννιέσαι και να έχουν αποφασιστεί όλα για σένα από πριν; Είσαι ακόμα στην κοιλιά της μαμάς σου, σε αυτό το απίστευτα ασφαλές μέρος και όλοι μιλάνε γύρω από το όνομα σου, δίχως να έχεις ακόμα όνομα. 

Δείτε τα βασικὰ γνωρίσματα και τις ιδιότητες της Ελληνικής γλώσσας του Ἀντώνη Ἀντωνάκου

Οἱ ἰδιότητες αὐτές, πολὺ περιληπτικά, εἶναι οἱ ἑξῆς:
1. Ἡ μόνη γλῶσσα στὸν κόσμο ποὺ ὁμιλεῖται συνεχῶς ἐπὶ 4000 ἔτη. Ὅλες οἱ ὁμηρικὲς λέξεις ἔχουν διασωθεῖ στὴν παραγωγὴ τῶν λέξεων καὶ κυρίως στὰ σύνθετα. Π.χ. μπορεῖ σήμερα νὰ λέμε νερό (ἐκ τοῦ νηρόν, ἐξ οὗ καὶ Νηρηίδες, Νηρεὺς κ.λπ.), ἀλλὰ τὰ σύνθετα καὶ τὰ

Είσαι παίχτης ή παρατηρητής του παιχνιδιού;

Είναι πραγματικά τόσο απλό. Όλοι θέλουμε να φτάσουμε κάπου να υλοποιήσουμε κάτι. Είναι όλα μέρους του παιχνιδιού που θέλουμε να υλοποιήσουμε. Το παιχνίδι είναι καταπληκτικό αλλά είναι απλά ένα παιχνίδι. Ακόμα και αν κερδίσεις. Το θέμα δεν είναι να κερδίσεις – η νίκη δίνει ένα τέλος στο παιχνίδι και αυτό είναι ένα παιχνίδι που δεν τελειώνει.

Υπάρχει κάτι βαθύτερο από αυτό το παιχνίδι. 

H Ιστορία της τράπουλας και των χαρτιών! Του Κώστα Μπογδανίδη

Επειδή κάποιοι «επιεικώς» αφελείς εξακολουθούν να τηρούν το «έθιμο» της πρωτοχρονιάτικης χαρτοπαιξίας, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί τους αλλά και με όλους τους αναγνώστες του Πυθαγόρα την ιστορία της τράπουλας. Δεν είναι ολοκληρωμένη μελέτη, αλλά δεν αξίζει κι’ όλας να ασχοληθώ περισσότερο με το θέμα.  

Είναι αλήθεια. Αν θα έπρεπε να αναζητήσουμε ένα σύμβολο παγκόσμιας αποδοχής, που να αποτελεί το σήμα κατατεθέν για το κυνήγι της τύχης, ασφαλώς το πιο αντιπροσωπευτικό θα ήταν η τράπουλα. 

Σύμμαχος ή εφιάλτης είναι ο ελεύθερος χρόνος:

Την χρονιά που μόλις έφυγε τα Χριστούγεννα έτυχαν Κυριακή ημέρα, επακόλουθο η Πρωτοχρονιά να είναι και αυτή Κυριακή, γεννιέται το ερώτημα, χάσαμε δυο μέρες ξεκούρασης ή κερδίσαμε δύο ακόμη μεροκάματα; Όπως το πάρει καθένας.

Οι άνθρωποι ποτέ δεν είμαστε ευχαριστημένοι. Πάντα θέλουμε κάτι άλλο από αυτό που έχουμε. 

Τέλος χρόνου ή τέλος του χρόνου

Τέλος χρόνου ή τέλος του χρόνου

Μια μικρή λέξη αρκεί να κάνει την διαφορά και να βάλεις τέλος στην αοριστία. Όπως και να έχει το πράμα, σήμερα τελευταία μέρα του έτους δεν θα ζορίσω το μυαλό μου καθόλου σε αναλύσεις, το πήρα απόφαση για να γιορτάσω το δώρο που μου προσέφερε ο απερχόμενος χρόνος.